کتاب راهنمای ترکیب رنگ

نویسنده کتاب را با یک مشکل آشنا برای هر تازه‌کار شروع می‌کند: کمی قرمز، کمی آبی، یک لکه زرد، و هرچه بیشتر رنگ اضافه کنیم، نتیجه چیزی جز گل‌ولای رنگی نمی‌شود. در آبرنگ، برخلاف خیلی از رنگ‌های دیگر، هرچه رنگ‌های بیشتری را با هم مخلوط کنیم، ترکیب نهایی کدرتر می‌شود، و همین موضوع باعث سرخوردگی خیلی از تازه‌کارها و حتی بچه‌ها می‌شود که بدون راهنما دست به رنگ می‌برند. رمز کار در ساده نگه‌داشتن ترکیب‌هاست: معمولاً یک یا دو رنگ برای یک نتیجه‌ی هماهنگ کافی است. کتاب از یک پالت استاندارد دوازده‌رنگی که در بسیاری از دانشکده‌های هنر استفاده می‌شود شروع می‌کند و نشان می‌دهد چطور می‌شود از ترکیب هر دو رنگ از این پالت، ۱۳۲ رنگ تازه ساخت، همه با نمودارها و جدول‌های ساده و قابل‌پیگیری.

بعد از فصل رنگ‌شناسی که شامل تاریخچه‌ی رنگدانه‌ها از غارنشینان تا امروز و نظریه‌ی چرخه‌ی رنگ می‌شود، کتاب سراغ رنگ‌های اصلی، ثانویه و ثالثیه می‌رود و رنگ‌های گرم و سرد را با هم مقایسه می‌کند. فصل‌هایی هم به ساخت سبزهای طبیعی، بنفش‌ها و نارنجی‌های کاربردی اختصاص دارد. بخش بزرگی هم به سفید و سیاه اختصاص دارد، اینکه در سنت آبرنگ چرا از رنگ سفید کمتر استفاده می‌شود و چطور می‌توان بدون آن روشنی و سایه ساخت. فصل‌های پایانی هم پالت‌های تخصصی برای موضوعات مختلف مثل پرتره، طراحی از مدل، معماری، آسمان ابری یا آفتابی و فصل‌های مختلف سال را معرفی می‌کنند، تا هنرمند برای هر سوژه‌ای بداند دقیقاً از کدام رنگ‌ها شروع کند.